ตอนที่ 6: คำสัญญา

วันนี้เป็นวันที่สามของการเรียน แต่เป็นวันแรกที่อังเคิลริชติดอุปกรณ์การสอนมาด้วย มันเป็นกระดาษหนึ่งแผ่นที่วางคว่ำหน้าอยู่ และชวนให้เม่าสงสัยว่ากระดาษแผ่นนั้นมันคืออะไรกันแน่

โกโก้ร้อนถูกจัดเตรียมไว้พร้อม รอเสิร์ฟให้ผู้เป็นอาจารย์

“ค่าเรียนของเธอไม่แพงเลย ว่ามั๊ย” อังเคิลริชหยอกเม่าก่อนเข้าบทเรียน

แม้จะเป็นคำพูดที่ตรงไปตรงมา จนเขาสะอึก แต่เม่าเองก็รู้สึกเช่นนั้นจริงๆ เมื่อเทียบกันกับคอร์สราคาหลักแสน หลายคอร์สที่เขาเรียนผ่านมา

“ทำไมเธอถึงอยากเป็นนักลงทุน” ชายชราเริ่มบทเรียนของวันนี้

“อยากรวยครับ อยากมีฐานะทางการเงินที่ดีและสุขสบายครับ” เม่าตอบตามตรง ไม่อ้อมค้อม

“ดี … แล้วเธอคิดว่าเป็นนักลงทุน ง่ายหรือเปล่า”

“น่าจะไม่ยากนะครับ เพราะก็ยังมีคนรวยใหม่ๆ เกิดขึ้นตลอด แต่ก็คงไม่ถึงกับง่าย ไม่งั้นทุกคนก็คงรวยกันหมดแล้ว”

อังเคิลริชผงกศรีษะ แอบชื่นชมในคำตอบของผู้เป็นลูกศิษย์

“โอเค ก่อนที่เราจะเรียนกันลึกของไปในรายละเอียด ฉันอยากให้เธอสัญญาอะไรบางอย่างกับฉันก่อน” ชายชราเอื้อมไปหยิบกระดาษที่วางอยู่ข้างๆ พร้อมกับยื่นให้เม่า

“อ่านให้ละเอียด ทำความเข้าใจให้ดี ถ้าเธอตกลง เราจะเรียนกันต่อ”

เม่าเองไม่ได้มีข้อติดขัดอะไร เพราะตั้งใจไว้แล้วว่าจะเรียนเรื่องการลงทุนจากอังเคิลริชให้ได้ ดังนั้นไม่ว่ากติกาจะยากแค่ไหน เขาก็ยังยืนยันจะเรียนอยู่ดี

เขาค่อยก้มหน้าอ่านเอกสารที่ได้รับ แม้จะมีบางข้อที่ดูเหมือนเป็นการบังคับและขัดใจอยู่บ้าง แต่ก็พอเข้าใจได้ว่าน่าจะเป็นเรื่องสำคัญ ไม่งั้นอังเคิลริชคงไม่ตั้งเป็นกติกา

Screen Shot 2557-10-17 at 9.29.30 AM

เม่ายังคงนั่งขมวดคิ้ว อ่านทีละข้อพร้อมกับพยายามทำความเข้าใจ

“มีข้อไหนทำไม่ได้หรือเปล่า”​ อังเคิลริชถามทำลายความเงียบ

“ดูเหมือนไม่ยากนะครับ เรื่องศึกษาให้ดีก่อนลงทุน ผมเข้าใจ แต่ที่สงสัยคือ ทำไมเราไม่ดูราคาหุ้นทุกวัน ทำไมต้องรอให้ถึง 3 เดือน” เม่าเอ่ย

“ฉันเขียนอย่างนั้นเหรอ” ชายชราย้อนถาม

เม่าอ่านทบทวนอีกครั้ง และพบว่าตัวเองเขาใจผิด อังเคิลริชขอให้เขาสัญญาว่าจะติดตามผลการดำเนินงานของบริษัท ไม่ใช่ราคาหุ้นอย่างที่เขาเข้าใจ

“แล้วเราควรดูราคาหุ้นทุกวันมั๊ยครับ”

“ทำไมคนส่วนใหญ่ถึงชอบดูราคาหุ้นกันจัง เห็นดูกันทุกวันเลย ดูแล้วก็ตัดสินใจทำอะไรผิดพลาด เพราะความโลภและความกลัวทุกที” ชายชราร่ายยาว

สิ่งที่อังเคิลริชพูด ทำให้เม่าสะอึกไปเล็กน้อย เพราะที่ผ่านมาเขาแทบจะเปิดแทบเล็ตเพื่อดูราคาหุ้นตลอดเวลา จนไม่เป็นอันทำอะไร และสุดท้ายก็จริงอย่างที่อังเคิลริชว่า เขาตัดสินใจโง่ๆ ด้วยเหตุผลที่ไม่เข้าท่า เพราะเฝ้าดูราคาหุ้น

“ผมสัญญาครับว่าจะทำตามที่ระบุไว้ทุกข้อ” เม่าเอ่ยปากด้วยสีหน้ามุ่งมั่น หลังจากเงียบอยู่นาน

“อืม … ถ้าคิดว่าทำได้ ก็ปฏิญาณให้ฉันฟังหน่อยสิ” อังเคิลริชยิ้มตาเป็นประกาย

เม่าทำหน้าเหรอหรา “อะไรนะ! ตอนนี้เลยเหรอครับ ในร้านกาแฟเนี่ยนะ”

“ก็ถ้ามั่นใจว่าทำได้ และจะทำแน่” ชายชราพูดพลางหันมองไปนอกร้าน

แม้จะอายอยู่บ้าง แต่เม่าก็ค่อยๆอ่านประกาศในมือด้วยน้ำเสียงเรียบและมีสติ เขาอ่านช้าๆ เหมือนจะพยายามซึมซับกติกาการลงทุนสำคัญเหล่านั้นผ่านสมองลงไปสู่ใจและจิตใต้สำนึก

เขาประกาศกับอังเคิลริชว่า เขาจะออมเงินเดือนละ 10,000 บาท เพื่อนำมาลงทุน และจะให้เวลากับการศึกษาเรื่องการลงทุนสัปดาห์ละ 5 ชั่วโมง

ไม่มีครั้งไหนในชีวิตที่เขาให้คำสัญญาด้วยความมุ่งมั่นไปกว่าวันนี้อีกแล้ว เมื่ออ่านจบเขายื่นมือออกไปต่อหน้าชายชราผู้เป็นอาจารย์

ชายชรายื่นมือไปจับ จ้องตาของเม่าเขม็ง พร้อมกับพูดว่า

“ถ้าเธอทำได้ เธอก็รวยได้ และรวยแน่ ฉันรับรอง”

* เม่าตั้งปฏิธานที่จะเป็นนักลงทุนที่ดีแล้ว ทีนี้ถึงตาของคุณบ้าง

Screen Shot 2557-10-17 at 9.30.46 AM

อ่านต่อ … ตอนที่ 7: ซื้อหุ้น = ลงทุนกิจการ

 

3 COMMENTS

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here