ตอนที่ 1: แมงเม่า

ชายหนุ่มเหม่อมองออกไปยังท้องทะเลสีคราม ทอดสายตาไปไกลถึงเส้นขอบฟ้า ความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสในวันนี้ ทำให้เขาหวนนึกถึงจุดเริ่มต้นของการเป็นนักลงทุนของตัวเอง

มันเป็นการสัมมนา 2 วันที่เขาไม่มีวันลืม …

Screen Shot 2557-10-16 at 11.00.24 AM

วิทยากรหนุ่มหน้าตาดี บุคลิกดูภูมิฐาน ยืนบรรยายเคล็ดลับการสร้างความมั่งคั่งภายในระยะเวลาอันสั้น “เพียงแค่คุณทำตามระบบของเรา คุณก็จะรวยได้สบายๆ เมื่อไหร่ที่ระบบของเราบอกให้คุณ ‘ซื้อ’ คุณก็ …”

“ซื้อออออ” เม่าเห็นภาพตัวเองตะโกนตอบ

“และเมื่อใดระบบของเราบอกให้คุณ ‘ขาย’ คุณก็ …”

“ขายยยยยยย” เสียงคนทั้งห้องตอบพร้อมกัน

“แค่นี้เราก็จะรวย รวย แล้วก็รวย เอ้า …​ปรบมือ” ภาพวิทยากรและบรรยายกาศการเรียนเทรดหุ้นในวันนั้นยังติดตาเม่าจนถึงทุกวันนี้

หลังจบคอร์สสัมมนา เม่าเปิดบัญชีเทรดหุ้นทันที เพื่อลองวิชา

เงินเก็บหนึ่งหนึ่งล้านบาท ที่เขาอุตสาหะและอดออมมาตลอด 10 ปี แปรเปลี่ยนเป็นเงินลงทุนเริ่มต้น ถ้ามันเป็นจริงตามที่วิทยากรบอก เงินก้อนนี้ก็กำลังจะเปลี่ยนเป็นสิบล้านและร้อยล้านในไม่ช้า และเมื่อถึงวันนั้น ตัวเขาก็จะมีอิสรภาพทางการเงินได้เสียที
มีใครบางคนกล่าวไว้ว่า ตลาดหุ้นนั้นไม่ต่างอะไรกับบ่อนการพนัน ที่มือใหม่หัดลงทุนมักได้รับกำไรในการซื้อขายครั้งแรกๆ เหมือนล่อลวงให้ติดใจ เชื่อว่าทำได้ ทำให้มีภาพจำของการทำอะไรง่ายๆ แล้วได้เงิน ก่อนที่สุดท้ายจะมอบบทเรียนอันแสนเจ็บปวดให้อย่างสาสม

วินาทีนี้ … เม่าเข้าใจบทเรียนดังกล่าวแบบเต็มๆ

เดือนแรกที่เริ่มเทรด เขาทำกำไรสบายๆ 20 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งไม่เลวเลยสำหรับมือใหม่ แต่หลังจากนั้นทุกอย่างกลับตาลปัตร การซื้อขายมีแต่เสียกับเสีย ไม่รู้ว่าคอร์สที่เรียนไปดีจริงหรือเปล่า เขารู้เพียงแต่ว่า มีหลายครั้งที่คำแนะนำ “ซื้อ” และ​ “ขาย” นั้นขัดกับความรู้สึกของเขา และกลายเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาเลือกทำในสิ่งตรงกันข้าม

ผ่านไปแค่ 4 เดือน เม่าสูญเงินออมไปร่วม 3 แสนบาท แบบไม่ต้องออกแรงมาก อย่างที่คอร์สโฆษณาไว้จริงๆ

ไม่เพียงแค่เสียเงิน ช่วงที่ลงทุนแล้วขาดทุน เม่ารู้ตัวเลยว่า เขาเองมีพฤติกรรมเปลี่ยนไป อารมณ์แปรปรวนง่าย โกรธและโมโหคนรอบข้างอยู่ตลอดเวลา ยิ่งผลการลงทุนเบี่ยงเบนไปจากที่คาดหวังมากเท่าไหร่ เขาก็ย่ิงโมโหร้ายมากขึ้นเท่านั้น

หรือที่เขาว่ากันว่า ‘การลงทุนมีความเสี่ยง’ มันคืออย่างนี้นี่เอง

——————————————————————————————————————

“เฮ้ … หวังว่าคงไม่โดดลงไปนะ” เสียงใครคนหนึ่ง ปลุกเม่าให้ตื่นขึ้นจากภวังค์

เม่าหันกลับไปหาต้นเสียง พบชายสูงวัยคนหนึ่ง หน้าตาผิวพรรณละม้ายคล้ายชาวภารตะ กำลังสาละวนอยู่กับอุปกรณ์กล้องส่องทางไกล

“เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะครับ” เม่าเอ่ยปากถาม

“ก็เห็นทำหน้าเศร้า มองทะเลอยู่นานสองนาน คิดว่าจะฆ่าตัวตาย” ชายชราพูดพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเลศนัย

“ทำไมผมถึงต้องฆ่าตัวตาย” เม่าขึ้นเสียงแสดงอาการไม่พอใจ

“ใครจะไปรู้หละ … เห็นหน้าอมทุกข์เหมือนคนขาดทุนหุ้นออกอย่างนั้น”

เม่านิ่งไปครู่หนึ่ง เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา “คุณรู้ได้ไงว่า ว่าผมเจ๊งหุ้นมา”

“อ้าว … ทายถูกซะงั้น”​ ชายชราพึมพำกับตัวเอง แล้วก้มหน้าเดินจากไป

“เดี๋ยวสิ คุณยังไม่ตอบผมเลย ว่าคุณรู้ได้ยังไง ว่าผมเล่นหุ้นขาดทุน” เม่าเดินตามอย่างไม่ลดละ

ชายชราก้มหน้าเดินต่อไป โดยไม่ปริปาก และดูเหมือนเขาจะตั้งใจเร่งฝีเท้าหนีเม่าเสียด้วยซ้ำ แต่เม่าก็เร่งฝีเท้าตามเขาไปติดๆ

ชายชราก้มหน้าเดินต่อไป โดยไม่ปริปาก ดูเหมือนเขาจะตั้งใจเร่งฝีเท้าหนีเม่าเสียด้วยซ้ำ แต่เม่าก็เร่งฝีเท้าตามเขาไปติดๆ

“คุณชอบตกปลามั๊ย”

เม่าไม่ตอบ แต่พยักหน้ารับคำแบบงงๆ กว่าจะรู้สึกตัว เขาก็เดินตามชายชรามาจนถึงเรือลำใหญ่ที่จอดนิ่งอยู่ที่ท่าเรือ

————– จบตอนที่ 1 ————

อ่านต่อ … ตอนที่ 2 : เล่นหุ้น

4 COMMENTS

  1. Wow จบตอนที่ 1 แบบได้อารมณ์ชวนค้นหาเหมือนหนังสือแนวนี้ของต่างประเทศเลยค่ะ รออ่านต่อนะคะ ^^

  2. ສຸດຍອດເລີຍອ້າຍ ເກມເສດຖີເວັບນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ເບິ່ງທັງວິດີໂອ ການອອມເງິນ ຮູ້ສຶກວ່າອາດຈະເປັນໄປໄດ້ໃນອານາຄົດ ຂອບໃຈອ້າຍຜູ້ໃຈບຸນ
    ຂໍໂທດທີ່ຕ້ອງຂຽນເປັນອັກສອນລາວ ຂຽນໄທບໍ່ໄດ້ ແຕ່ອ່ານເຂົ້າໃຈດີ ຂ້ອຍຕິດຕາມຕະຫຼອດ ຂອບໃຈໆໆໆໆໆ

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here